Dag beste symphatisanten,

Met onze derde nieuwsbrief van het jaar hebben we helaas weinig goed nieuws te brengen. 

De huidige situatie in Ethiopië noopt de Belgische diplomatie omwille van militaire confrontaties, iedereen af te raden om naar de noordelijke grensgebieden te reizen.

Wat de overige regio’s betreft spreken de persberichten en informatie van hulporganisaties over een verhoogde waakzaamheid.

Onderbrekingen van het internet en het gsm-verkeer komen onaangekondigd voor in het hele land wanneer grote demonstraties gepland zijn of wanneer er spanningen worden verwacht of gaande zijn.

Vele kinderen in het noorden zijn voedselonzeker of kampen met extreme honger met als gevolg dat ze moeten opgenomen worden voor de behandeling  van ernstige acute ondervoeding.

Ook het leven van pasgeboren baby’s en moeders komt in gevaar.

Tot overmaat van ramp valt deze voedingscrisis in de regio samen met grote schade aan essentiële systemen en diensten waarvan kinderen afhankelijk zijn om te overleven. Mobiele gezondheids- en voedingsteams zijn aangevallen. Gezondheidsvoorzieningen werden geplunderd of beschadigd en de essentiële vaccinatiecapaciteit is tot stilstand gekomen. Veel gezondheidswerkers zijn nog niet teruggekeerd naar hun werk. De vernietiging van de waterinfrastructuur heeft geleid tot een extreme schaarste aan zuiver drinkwater.

Hotels en voertuigen werden geplunderd.

De situatie rond corona is onduidelijk en zeer onvoorspelbaar.

Hopelijk kunnen we in een volgende nieuwsbrief beter nieuws melden.

Tot binnenkort.

VZW Vrienden van Ethiopië.

Dagelijks leven in Lalibela

De oorlogsdreiging en de bijhorende spanningen in het Noorden van Ethiopië verschuiven geleidelijk naar het Zuiden met zichtbare gevolgen in de stad Lalibela.

Onze gedachten gaan nu vooral naar het lot van de plaatselijke bevolking.

Waar we graag zouden willen rapporteren over de voortgang van de projecten zien we ons genoodzaakt op basis van getuigenissen van enkele locals een stand van zaken te geven.

We zijn nog steeds in contact met ons plaatselijk aanspreekpunt. Hij bevindt zich op dit moment weliswaar buiten Lalibela. Zoals zovele inwoners vluchtte hij naar verschillende regio’s in het Zuiden zodra de militaire troepen Lalibela binnenkwamen. Bij de jonge mannen overheerst de vrees dat ze door de troepen opgevorderd worden voor het leger.

Zij vrezen voor het behoud van de historisch erfgoed. Dit bleef voorlopig gespaard en ook de bevolking die nog ter plaatse is, stelt het relatief goed. Er worden echter veel persoonlijke eigendommen geroofd, ook in regeringsgebouwen en het ziekenhuis (zie foto).

Wat kunnen wij doen?

Op onze vraag wat wij van onze kant kunnen doen voor de verantwoordelijken en deelnemers aan de projecten en bij uitbreiding de inwoners van Lalibela antwoordt onze contactpersoon dat hij ons systematisch op de hoogte zal houden, ook wanneer de situatie weer stabiel is.

De troepen halen de graanschuren leeg en verplaatsen een en ander naar het noorden. Zij brengen vernielingen aan, de hongersnood dreigt.

Onze contactpersoon riep ons vanuit zijn vluchtplek op de nodige middelen te voorzien om zodra de stad “oorlogsvrij” is vooral de voedselbevoorrading voor de kinderen te steunen.

Impact op de projecten

De huidige situatie in Lalibela, de stad waar onze projecten (e-learning, circus met medische info en spirit run) reeds enkele jaren lopen, belemmert een normale werking.

Wij kijken uit naar een bericht van onze contactpersoon waarin hij kan bevestigen dat de projecten geleidelijk weer opnieuw kunnen opstarten.

Tijdelijke verschuiving steun

Hoe ook, we blijven alert voor gepaste ondersteuning. Zo verschuift – hopelijk tijdelijk – het accent naar voedselvoorziening en andere dringende noden.

Wij lieten onze contactpersoon weten bereid te zijn deze humanitaire hulp te bieden en onze steun te verschuiven naar deze dringende noden, zeker omdat de situatie niet meteen lijkt te verbeteren.

In zijn laatste mail laat hij ons weten dat de opstandelingen de stad hebben verlaten. Hij bevindt zich zelf nu in de hoofdstad Addis Abeba om van daaruit binnen enkele dagen naar Lalibela terug te keren.

Dit maakt het hem mogelijk de overgemaakte middelen in ontvangst te nemen en nuttig te besteden.

Zoals gebruikelijk bezorgt hij ons documenten om de uitgaven te staven.